Roze vrede spuugt
Haar gal in gele golven
Zwelgt in zoutend zuur
Tot alle goeds
Vergaat
Wat, mijn jongen, als de vredesdeken
Kronkelt tot een carcinoom
Dat de zachte liefde
In jouw hart
Verteert
Wanneer dan toch verhef jij
De verzonken stem
Van vreemd verzet
Tegen vrede die verhult
Wat zwart verrot is
Tot de kern
Geef een reactie