Één voor één raakt je blik
De mensen in de kring
Je zachte oog landt in voorbijgaan
Op mijn aangezicht
Ziet met röntgen wat in mij is
Ik ben gevraagd, open jij
Om een uur te komen spreken
Over Zingeving
Welnu dat is de verkeerde vraag
Iets heeft zin of niet
Je kunt het hoogstens zoeken
Liever mijmer ik met jullie
Over wat het is om mens te zijn
Gezien te worden
Te zien
Door een naam te noemen
Erken je de ander
Bevestig je diens wezen
Je ziel reikt uit
Als ik iemand in een meditatie
In de goede houding rechtzet
Ben ik me bewust
Dat ik een unieke mens aanraak
Met een eigen naam
En andersom
Als een ander je aanraakt, je draagt
Kun je je ook openstellen
Voor God of Liefde – dat wat jou gelukkig maakt
Ik zoek ernaar, ik heb het niet, maar ontvang het soms wel, even
Daarom zeg ik jullie
Je kunt het belang niet overschatten
Van het noemen van iemands naam
Dit is deel 7 van mijn herinneringen aan de vele facetten van Broeder Henk Jongerius OP die op 23 april overleden is. Elke dag een nieuw deel tot hij is bijgezet in de crypte van het dominicanenklooster in Huissen
Geef een reactie