Jaar geleden
Zo rond deze tijd
Beklom ik de leistenen trappen
Van wat nog, zoals het hoort,
De Katholieke Universiteit was
Ten noorden van het Nijmeegs Heyendaal
Lag en ligt
Het puikje van de scherpe geesten:
Wiskunde
Natuurkunde
Scheikunde
Informatica
En vooruit,
Ook biologen accepteerden we
Met een beetje moeite
Eens per jaar
Dan daalden wij
Van onze Olympus
Naar de zuidkant van de kloof
Vanwege een overdaad aan vrouw
Aan gene zijde van het schisma
Huisden geitenwollen sokken:
Zij die onmachtig waren
Om langs rechte lijnen
Van A naar B te redeneren
Ach, jaren zijn voorbijgeslopen,
Ver weg van de orde van getallen
Heb ik me verliezen laten
In de abstractie van het leven,
En al lang ben ik verloren
Voor de rechte lijnen
Sinds een jaar
Ben ik gewild verdwaald
Bij de verzorgers van de geest,
In de vrije Amsterdamse uni
Een hoogleraar fluistert mij
Tussen neus en lippen
Dat op onze faculteit de theologen
Smiespelen achter gesloten deuren
Over een wetenschappelijk brekebeen:
Mijn studie, Spiritual Care
Want over Bijbel, Koran en andere geschriften
Kunnen robuuste professoren
Prachtig publiceren
Van A naar B, langs rechte lijnen
Maar als de storm ijzig losbarst
Je hoop wankelt
Wanneer je in de levenswind naar adem hapt
Dan heb je niks aan theorieën
Of strakke lijnen
Van A naar B,
Dan is het de troost die telt – de warmte van een hand
Die zegt: ik ben hier, ik voel het ook, je staat niet alleen
Hoe geef je voeding aan de geest
In de volle storm van een verlies,
Waar geen rechte lijnen zijn,
Maar slechts flarden hoop,
Dwarrelend als bladeren in de herfst?
En daar sta ik, voor de spiegel
Zie hoe de allergeitenwolste sok
Zich langzaam wikkelt, om mijn voet
Ik ben geworden
Wat ik ooit bespotte
Geef een reactie